WorksLymphoma

“Op een mooie lentedag lag ik feestelijk te stoeien met mijn kersvers lief. Het was al een hele poos geleden dat ik een vrouw zo dicht bij me had laten komen, maar dit Elke, zo heette Elke, deed bij mij alle zekeringen doorslaan. Ze werkte bij een speelgoedbedrijf in de buurt en moest contacten leggen met o.m. een fotograaf voor het maken van een brochure van hun nieuwe producten. De weg naar deze studio lag dus voor de hand.
Een lief, daar was ik al lang niet meer naar op zoek en zij evenmin, want zij had er één. Toch bracht de liefde voor de gemotoriseerde tweewieler ons als heemskinderen met gespreide benen in hetzelfde zadel. Deze knalrode Italiaanse volbloed moet op hoge snelheid iets in onze hersenen gewijzigd hebben, want de daaropvolgende weken waren we niet meer uit elkaars gedachten te bannen. Niettegenstaande dat we elkaar sinds die avond niet meer zagen, bleven we bijna dagelijks in elektronisch contact. De chemie bleef werken, zelfs al was dit niet wat we eigenlijk verlangden. We voerden een strijd tegen een gevoel dat geen van beiden wenste, maar het hoofd alleen was niet machtig genoeg om deze strijd te winnen.
Ik had het lang kunnen tegenhouden, en zij ook, maar na drie maanden was de dijk onvermijdelijk doorbroken. Het al overheersende gevoel stevende af op een heroïsche overwinning en beslechtte de strijd op het daarvoor ontworpen tapijt in studio vijf…”